10 Οκτ 2017

1 Αυγ 2017

...ΑΣΠΡΑ ΠΑΝΙΑ... Η "ΑΡΓΩ'" της Αρχαίας Ελίκης...


{Φωτο-σύνθεση Υιώτας. 2017. "Πλεούμενο της Αφροδίτης")

Η ΕΛΙΚΗ, αρχόντισσα της Αρχαίας Ελίκης, κοντά στην εκβολή του Σελινούντα, της Αιγιαλείας (Αίγιο), στην Αχαϊα, κάποτε είχε λατρευτικό τόπο για την θεά Αφροδίτη στον κόλπο -που τώρα είναι σκεπασμένος με πέτρες και χώματα που κύλησαν από τον Χελμό κ.λ.π. -.
Με τον καταστρεπτικό σεισμό του  373 π.Χ. (βλέπετε και το βιβλίο μου: "Ο καταποντισμός της Αρχαίας Ελίκης")
ο θρύλος είναι ζωηρός στον αρχαιολογικό κόσμο -μερικοί έχουν γράψει ότι μπορεί να είναι και η Ατλαντίδα...
 μα ζωηρότερος στη καρδιά μου. 

 "Γεννήθηκα στην οροφή της Αρχαίας Ελίκης" ... έχω γράψει σε ένα από τα τελευταία βιβλία μου...  
Εκτός από τις ιστορικές-ποιητικές εργασίες μου, 
οι φωτο-συνθέσεις μου έχουν αρκετό υλικό με φανταστικές εικόνες από τον "κήπο" της Ελίκειας θεάς Αφροδίτης... Κατά το δυνατόν, φυσικά, τις ώρες της έμπνευσης και της... δημιουργικής μοναξιάς, εδώ στη "μακρονήσσο" της Νέας Υόρκης.

Με το ιντερνετικό "πέρα-δώθε", η Φίλη Κατερίνα, από το Βόλο, με την δική τους αρχαία "Αργώ", 
είχε την ευγενική ιδέα να δημοσιεύσουν στην τοπική εφημερίδα τους "ΘΕΣΣΑΛΙΑ" 
ένα ποίημά μου για την "ΑΡΓΩ" , πέρυσι, κι από τότε 
έχω ασχοληθεί  περισσότερο με τη "δική μας Αφροδίτη"(της Αρχαίας Ελίκης )... 
όπου σας έχω παρουσιάσει κατά καιρούς φωτο-συνθέσεις μου.  
Στην προηγούμενη ανάρτηση, 
σας είχα το κόκκινο καράβι...

κι η Κατερίνα μας, μου έγραψε:
"  ...Αγαπημένη Γιώτα, ...
Άσπρα τα θέλω τα πανιά στα καράβια σου, όχι κόκκινα!
Κανόν'σι!
Φιλιά, τα λέμε! 
Ανάρτηση από τον/τη Κυκλαμίνα στο ΑΣΤΟΡΙΑΝΗ τη Πέμπτη, Ιουλίου 27, 2017 3:02:00 π.μ." .........

Να της χαλάσω το χατήρι;;;!!! 
Εδώ είμαι, 
με άσπρα πανιά,
από τη σειρά: ...
"Από την υπόγεια αγκαλιά 
της Ελίκειας θεάς Αφροδίτης"


(2017: Το καράβι της φαντασίας μου, αραγμένο στον ανθόκηπό της θεάς...")

(2017: Η επίσκεψη της γοργόνας...)


(2017. Οι πέρλες της θεάς Αφροδίτης)


(2017: Κογχύλια της Ελίκειας θεάς Αφροδίτης)


(2017: Η καρδιά της Ελίκειας θεράς Αφροδίτης)

Μπορεί 
να είναι καλοκαίρι για σας, Φίλες και Φίλοι μου.
Μα κι εγώ, ταξιδεύω μαζί σας, με τον δικό μου φυσικά, τρόπο.
Στα κύματα, με την ατίθαση χαίτη των αλόγων και τη θαλασσινή αγκαλιά, διάσπαρτη με αφρούς και ψιθυρίσματα,   σκαμπανεβάζω τη σκέψη και τους χτύπους της δικής μου καρδιάς.

(...ας όψεται για τούτη την ανάρτηση η Κατερίνα! 

Σας φιλώ,
"θαλασσο-μαγεμένη,
Υιώτα