22 Νοε 2017

Μ έ ρ α Ευχαριστιών.



ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

με σκέψεις ζεστές, 
για όλο
το κόσμο.

Προσευχή από καρδιάς
για το χαμόγελο της Ελπίδας,
σε όλα τα παιδάκια.

Είθε να γίνει 
"Ημέρα των Ευχαριστιών"
η κάθε μέρα
της ζωής.

Υιώτα


12 Νοε 2017

Ε Ν Ν Ε Α Χ Ρ Ο Ν Ι Α ΑΡΓΟΤΕΡΑ !!!

(δέκα και χρόνια πριν, στη Δήλο)
ΕΝΝΕΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
από τη πρώτη μου Ιστοσελίδα !!!!!!!!!!!!
Θεέ μου και πώς πέρασαν!!!

(Το Φεγγάρι της αυλής μου!) 

Τούτο το φεγγάρι 
δεν μαρτυράει ΤΙΠΟΤΑ!!!
και εύγε του!!!
Ξεχωριστό, επίμονο στη τροχιά του, αλλοπρόσαλλο στις προτιμήσεις του,
ζαλισμένο από τις γήινες εξερευνήσεις μας,
άραγε πότε θα μας πει: 
"Σταματάτε! Σας βαρέθηκα! 
Νου δεν βάζετε. Καρδιά σταθερή δεν έχετε! 
Τη μια με ονομάζετε γαλάζιο, την άλλη χρυσό, 
κάποια άλλη ματωμένο, σκιερό, άπονο, άδικο, 
καθρέφτη άμοιρης ψυχής, ταψί μπακιρένιο... 
φέτα καρπουζιού... 
χρηματίζεστε -δίχως την έγκρισή μου- ποικιλοτρόπως, 
με έργα, μελωδίες, και τόσα άλλα!
Μετά βίας σας αφουγράζομαι, γίνατε τόσοι πολλοί...   Μέχρι 
που φαντάζεστε ότι θα πατήσετε στο κορμί μου, ότι θα ...χτίσετε, θα πηγαίνετε για εξερευνήσεις... 
ότι θα με κάνετε σαν τον δικό σας τόπο!!! 

Με ρωτήσατε ΑΝ ΘΕΛΩ; 
Αν το επιτρέπω;! 
Αφήστε με να τριγυρίζω στους δικούς μου μονόδρομους,
στα δικά μου μονοπάτια. 
Αρκετά!


 (από το αρχείο του Γαβρίλη: Δημήτρης,Υιώτα, Ιουστίνη, Βάνα, Γαβρίλης)

Από ΠΟΥ ξεκίνησαν όλες τούτες οι σκέψεις;:
Σκέφτηκα να επισκευτώ τις παλιές μου αναρτήσεις
και ...πελάγωσα!
Ξεκίνησα από την πρώτη-πρώτη (κάτω, δεξιά, στη πρόσωψη, με σειρά χρονολογημένη...) υπάρχουν,
και δεν συνέχισα... 
Ολόκληρα βιβλία θα είχαμε γράψει! 
Επισκευτήτε την μόνο αν... αντέχετε!
Τί και ποιον να πρωτοθυμηθώ! 
Τί να διαβάσω και να μην υγρανθούν τα μάτια...
ΤΙ έγινε όλο αυτό το ξέσπασμα; 
όλη αυτή η βαθυστόχαστη σκέψη;
Σκέπτομαι: Συνεχίζουν να είναι τόσο ευαίσθητοι οι "ξενητεμένοι μας;"
ή
κάπου τινάξαμε το κεφάλι ψηλά, 
δήθεν αδιάφορα σφίξαμε τις πηγές και τις πληγές 
και προχωρούμε... 
ΠΟΥ; 
...ο Θεός το ξέρει.

'Ομως, πάντα με την αγάπη μου,
Υιώτα